. 2008 Nisan; 49 (4): 1712-20.

doi: 10.1167 / iovs.07-0477.

Quercetin’in in vitro insan RPE’sinde oksidatif strese karşı koruyucu etkisi

Daniel Kook ¹, Armin H Kurt , Alice L Yu , Aljoscha S Neubauer , Siegfried G Priglinger , Anselm Kampik , Ulrich C Welge-Lüssen

Bağlantılar genişlet

• PMID: 18385095

• DOI: 1167 / iovs.07-0477

Öz

Amaç: Diyetteki antioksidan kuersetinin yaşa bağlı makula dejenerasyonunda (AMD) ortaya çıkan retina pigment epitel (RPE) hücre disfonksiyonu ve hücresel yaşlanma üzerindeki olası koruyucu etkisini araştırmak. Ana flavonoid kuersetin, in vitro RPE hücreleri üzerinde çalışıldı.

Yöntemler: Kültürlenmiş insan RPE hücreleri, 24 saat boyunca farklı kuersetin konsantrasyonları ile inkübe edildi. Hücreler daha sonra 2 saat 150 ila 300 mikroM hidrojen peroksit ile muamele edildi. Mitokondriyal fonksiyon MTT testi kullanılarak ve hücre canlılığı canlı ölü boyama testi ile ölçüldü. Hücre içi glutatyon seviyeleri, bir glutatyon deney kiti kullanılarak belirlendi. Apoptoz, bir kaspaz-3 deneyi ile ölçüldü ve hücresel yaşlanma, beta-galaktosidaz boyama ile ölçüldü. Yaşlanma ile ilişkili transmembran proteini caveolin-1’in ekspresyonu, Northern ve Western blot analizleri ile araştırıldı.

Sonuçlar: Hidrojen peroksit tedavisi, mitokondriyal fonksiyonda (% 52) ve hücre canlılığında (% 71) önemli düşüşlere neden olurken, 50 mikroM kuersetin ile ön inkübasyon bu azalmayı doza bağlı bir şekilde azaltmıştır. Quercetin tedavisi, kullanılan quercetin konsantrasyonlarında hücre içi glutatyon seviyeleri üzerinde kayda değer bir etki göstermedi. Kaspaz-3’ün hidrojen peroksit ile indüklenen aktivasyonu, muamele edilmemiş kontrol ile karşılaştırıldığında (P <0.001), 50 mikroM kuersetin ile 1.9’dan 1.4 kata düşürüldü. Hidrojen peroksit, beta-galaktosidaz pozitif hücrelerde büyük bir (>% 90) doza bağlı artışa neden olurken, muamele edilmeyen kontrolde sadece tek hücreler bu enzimi ifade etti (<% 5). Hücresel yaşlanmadaki bu artış, doza bağımlı bir şekilde kuersetin tarafından önemli ölçüde zayıflatıldı. En yüksek zayıflamaya 50 mikroM quercetin’de ulaşıldı. Quercetin, hidrojen peroksit ile tedaviden 48 saat sonra caveolin-1 mRNA’da doza bağlı önemli bir azalmaya neden oldu. 96 saatlik inkübasyondan sonra, caveolin-1 protein seviyeleri de azaldı.

Sonuçlar: Veriler, quercetin’in, RPE hücrelerini oksidatif hasardan ve in vitro hücresel yaşlanmadan doza bağımlı bir şekilde koruyabildiğini göstermektedir. Yazarlar, antioksidatif kapasitedeki bu artışın – hücre içi redoks durumu gibi diğer mekanizmaların yanı sıra – aynı zamanda caveolin-1’in yukarı regülasyonunu inhibe ederek aracılık ettiğini öne sürüyorlar. Kaveolin-1’in aşağı regülasyonu, AMD’nin erken patogenezinde yer alan bir durum olan hücresel strese yanıt olarak apoptotik hücre ölümünü önlemek için retina pigment epitelyumu için önemli olabilir. Bu nedenle yazarlar, quercetin gibi antioksidan diyet flavonoidlerinin kullanımının erken AMD’nin önlenmesinde umut verici bir yaklaşım olduğuna inanıyorlar.

. 2020 Mayıs 1; 167 (5): 495-502.

doi: 10.1093 / jb / mvaa001.

Quercetin, miR-29b’nin yukarı regülasyonu ile insan retina pigment epitel hücre hattı ARPE-19’da yüksek glukoz kaynaklı hasarı hafifletir.

Xuejiao Wang ¹, Hui Li ¹, Hao Wang ¹, Jingyun Shi ¹

Bağlantılar genişlet

• PMID: 31960917

• DOI: 1093 / jb / mvaa001

Öz

Quercetin, güçlü antioksidan, anti-inflamatuar ve anti-diyabetik özelliklere sahip bir tür ayırt edici biyoaktif flavonoiddir. Bu makale, kuersetinin diyabetik retinopati üzerindeki etkisini kontrol etmek için tasarlanmıştır. Yetişkin retina pigment epitel hücre hattı (ARPE) -19 hücreleri, kersetin ile önceden işleme tabi tutulmuş ve daha sonra yüksek glikoz ile uyarılmıştır. Hücre hasarı, CCK-8 testi, akış sitometresi, kantitatif ters transkriptaz polimeraz zincir reaksiyonu (qRT-PCR), enzime bağlı immünosorbent analizi, 2,7-diklorofloresein diasetat probu ve western blot ile değerlendirildi. Quercetin ve miR-29b ekspresyonunun yanı sıra aşağı akış yolları arasındaki ilişki, qRT-PCR ve western blot ile çalışıldı. ARPE-19 hücrelerinin quercetin ile önceden tedavi edilmesi, yüksek glukoz kaynaklı canlılık kaybını, apoptozu açıkça zayıflattı, MCP-1 ve IL-6 aşırı üretimi ve reaktif oksijen türleri (ROS) üretimi. Quercetin aşağı regüle p53, Bax ve bölünmüş kaspaz-3 ekspresyonu, yukarı regüle CyclinD1, CDK4 ve Bcl-2 iken. miR-29b, yüksek glukozla tedavi edilen hücrede düşük eksprese edildi, ancak quercetin ekspresyonunu yükseltti. Ayrıca, miR-29b bastırıldığında quercetin’in ARPE-19 hücrelerine karşı koruyucu etkisi zayıfladı. Ayrıca, quercetin, PTEN / AKT yolunu teşvik ederken, miR-29b’ye bağımlı bir yolla NF-κB yolunu inhibe etti. Kuersetin gösterilen bu veriler muhtemelen anti-diyabetik retinopati potansiyeline sahiptir, çünkü kersetin, ARPE-19 hücrelerinde yüksek glikozla uyarılan hasarı açıkça hafifletmiştir. Quercetin’in koruyucu etkisi, miR-29b ekspresyonu ve PTEN / AKT ve NF-κB yolakları üzerindeki regülasyonundan kaynaklanıyor olabilir. Quercetin aşağı regüle p53, Bax ve bölünmüş kaspaz-3 ekspresyonu, yukarı regüle CyclinD1, CDK4 ve Bcl-2 iken. miR-29b, yüksek glukozla tedavi edilen hücrede düşük eksprese edildi, ancak quercetin ekspresyonunu yükseltti. Ayrıca, miR-29b bastırıldığında quercetin’in ARPE-19 hücrelerine karşı koruyucu etkisi zayıfladı. Ayrıca, quercetin, PTEN / AKT yolunu teşvik ederken, miR-29b’ye bağımlı bir yolla NF-κB yolunu inhibe etti. Kuersetin gösterilen bu veriler muhtemelen anti-diyabetik retinopati potansiyeline sahiptir, çünkü kersetin, ARPE-19 hücrelerinde yüksek glikozla uyarılan hasarı açıkça hafifletmiştir. Quercetin’in koruyucu etkisi, miR-29b ekspresyonu ve PTEN / AKT ve NF-κB yolakları üzerindeki regülasyonundan kaynaklanıyor olabilir. Quercetin aşağı-regüle p53, Bax ve bölünmüş kaspaz-3 ekspresyonu, yukarı regüle CyclinD1, CDK4 ve Bcl-2 iken. miR-29b, yüksek glukozla tedavi edilen hücrede düşük eksprese edildi, ancak quercetin ekspresyonunu yükseltti. Ayrıca, miR-29b bastırıldığında quercetin’in ARPE-19 hücrelerine karşı koruyucu etkisi zayıfladı. Ayrıca, quercetin, PTEN / AKT yolunu teşvik ederken, miR-29b’ye bağımlı bir yolla NF-κB yolunu inhibe etti. Kuersetin gösterilen bu veriler muhtemelen anti-diyabetik retinopati potansiyeline sahiptir, çünkü kersetin, ARPE-19 hücrelerinde yüksek glikozla uyarılan hasarı açıkça hafifletmiştir. Quercetin’in koruyucu etkisi, miR-29b ekspresyonu ve PTEN / AKT ve NF-κB yolakları üzerindeki regülasyonundan kaynaklanıyor olabilir. miR-29b, yüksek glukozla tedavi edilen hücrede düşük eksprese edildi, ancak quercetin ekspresyonunu yükseltti. Ayrıca, miR-29b bastırıldığında quercetin’in ARPE-19 hücrelerine karşı koruyucu etkisi zayıfladı. Ayrıca, quercetin, PTEN / AKT yolunu teşvik ederken, miR-29b’ye bağımlı bir yolla NF-κB yolunu inhibe etti. Quercetin ile gösterilen bu veriler muhtemelen anti-diyabetik retinopati potansiyeline sahiptir, çünkü quercetin, ARPE-19 hücrelerinde yüksek glikozla uyarılan hasarı açıkça hafifletmiştir. Quercetin’in koruyucu etkisi, miR-29b ekspresyonu ve PTEN / AKT ve NF-κB yolakları üzerindeki regülasyonundan kaynaklanıyor olabilir. miR-29b, yüksek glukozla tedavi edilen hücrede düşük eksprese edildi, ancak quercetin ekspresyonunu yükseltti. Ayrıca, miR-29b bastırıldığında quercetin’in ARPE-19 hücrelerine karşı koruyucu etkisi zayıfladı. Ayrıca, quercetin, PTEN / AKT yolunu teşvik ederken, miR-29b’ye bağımlı bir yolla NF-κB yolunu inhibe etti. Kuersetin gösterilen bu veriler muhtemelen anti-diyabetik retinopati potansiyeline sahiptir, çünkü kersetin, ARPE-19 hücrelerinde yüksek glikozla uyarılan hasarı açıkça hafifletmiştir. Quercetin’in koruyucu etkisi, miR-29b ekspresyonu ve PTEN / AKT ve NF-κB yolakları üzerindeki regülasyonundan kaynaklanıyor olabilir. miR-29b’ye bağımlı bir yolla inhibe edilmiş NF-κB yolu. Quercetin ile gösterilen bu veriler muhtemelen anti-diyabetik retinopati potansiyeline sahiptir, çünkü quercetin, ARPE-19 hücrelerinde yüksek glikozla uyarılan hasarı açıkça hafifletmiştir. Quercetin’in koruyucu etkisi, miR-29b ekspresyonu ve PTEN / AKT ve NF-κB yolakları üzerindeki regülasyonundan kaynaklanıyor olabilir. miR-29b’ye bağımlı bir yolla inhibe edilmiş NF-κB yolu. Kuersetin gösterilen bu veriler muhtemelen anti-diyabetik retinopati potansiyeline sahiptir, çünkü kersetin, ARPE-19 hücrelerinde yüksek glikozla uyarılan hasarı açıkça hafifletmiştir. Quercetin’in koruyucu etkisi, miR-29b ekspresyonu ve PTEN / AKT ve NF-κB yolakları üzerindeki regülasyonundan kaynaklanıyor olabilir.

Qian Zhang ¹, Wei Şarkısı ², Bingjia Zhao ¹, Jun Xie ¹, Qing Sun ¹, Xiaohu Shi ¹, Bin Yan ¹, Guoqing Tian ¹, Xiaochun Liang ¹

Üyelikler genişlet

• PMID: 33746703

PMCID: PMC7966726

DOI: 10.3389 / fnins.2021.636172

Ücretsiz PMC makalesi

Öz

AMPK / PGC-1α yolağı aracılı mitokondriyal disfonksiyonun, diyabetik periferal nöropatinin (DPN) patogenezinde önemli bir rol oynadığı varsayılmıştır. Bu çalışma, doğal bir AMPK aktivatörü olan quercetin’in nöroprotektif potansiyelini araştırdı. DPN fenotipi geliştiren Streptozotosin (STZ) ile indüklenen diyabetik sıçanlara 6 hafta boyunca oral yoldan kuersetin (günde 30 ve 60 mg / kg) uygulandı. Siyatik sinirlerdeki (SN) morfolojik değişiklikler, dorsal kök gangliyonundaki (DRG) nöronların patolojik yapısı ve miyelin proteinlerinin ekspresyonları değerlendirildi. ATP içeriği ve mitokondriyal üst yapı ölçüldü. Ayrıca, AMPK / PGC-1α yolağındaki anahtar proteinler belirlendi. Sonuç olarak, her iki dozda quercetin uygulaması pençe geri çekme eşiğini, sinir iletim hızını, ve DPN sıçanlarının SN ve DRG’sindeki patolojik değişiklikler. Miyelin temel proteini ve miyelin proteini sıfır ekspresyonları da quercetin tarafından artırıldı. Oksidatif stres, azalmış ATP üretimi ve mitokondrinin morfolojik değişiklikleri quercetin ile düzeltildi.In vitro çalışma, quercetin tedavisinin yüksek glikoz kaynaklı reaktif oksijen türlerinin oluşumunu önemli ölçüde azalttığını ve ayrıca RSC96 hücrelerinin mitokondriyal morfolojik yaralanmalarını ve oksidatif DNA hasarlarını hafiflettiğini buldu. Quercetin tedavisi , in vivo ve in vitro hiperglisemik durumda fosforile AMPK, PGC-1α, SIRT1, NRF1 ve TFAM ekspresyonlarını teşvik etti . Bu çalışma, quercetin’in nöroprotektif etkisinin esas olarak AMPK / PGC-1α yolağının aktivasyonu yoluyla mitokondriyal korumayla ilgili olduğunu ve quercetin’in diyabetik nöropatinin tedavisinde potansiyel bir terapötik ajan olduğunu kanıtladığını ortaya koydu.

doi: 10.1016 / j.jtos.2015.12.005. Epub 2016 18 Ocak.

Kuru Göz Tedavisi için Lactoferrin, Balık Yağı ve Enterococcus faecium WB2000 Kombinasyonu ile Besin Desteği: Bir Sıçan Modeli ve İnsan Klinik Çalışması

Motoko Kawashima ¹, Shigeru Nakamura ², Yusuke Izuta ², Sachiko Inoue ³, Kazuo Tsubota ²

Bağlantılar genişlet

• PMID: 26795265DOI: 1016 / j.jtos.2015.12.005

Öz

Amaç: Balık yağı, laktoferrin, çinko, C vitamini, lutein, E vitamini, γ-aminobutanoik asit ve Enterococcus faecium WB2000 içeren bir kombine diyet takviyesinin kuru göz üzerindeki etkisini incelemek.

Yöntemler: Bir sıçan modelinde bir ön çalışma ve insanlarda prospektif, randomize, çift kör, plasebo kontrollü bir çalışma yapıldı. Yaşları 22 ile 59 arasında değişen 40 Japon gönüllü, birleşik diyet takviyesi (2 kapsül / gün; 20 katılımcı) ve plasebo (araç; 19 katılımcı) gruplarına randomize edildi ve 8 hafta boyunca günde bir kez tedavi edildi. Sıçanlar, kombine diyet takviyesi bileşenlerini (10 veya 50 mg / kg ağızdan) veya aracı (% 2 DMSO) aldı ve 2 gün süreyle kuru göz mekanik olarak indüklendi. Kuru göz indüklendikten sonra sıçanlarda gözyaşı üretimi ölçüldü. İnsanlar, keratokonjunktival epitelyal hasara dayalı olarak başlangıçta ve takviyeden sonraki 4. ve 8. haftalarda değerlendirildi; floresan gözyaşı filmi ayrılma süresi; gözyaşı üretimi; biyokimyasal veriler; bir anketi yanıtlayarak öznel kuru göz semptomları hakkında bilgi;

Sonuçlar: Doza bağlı olarak takviye, sıçanlarda gözyaşı üretimindeki azalmayı hafifletti. Göz kuruluğu doğrulanmış denekler arasında, klinik semptomlar 4. ve 8. haftalarda, takviye grubunda plasebo grubuna göre daha önemli ölçüde iyileşti (P ​​<.05). Schirmer değerindeki artış oranı takviye grubunda daha fazlaydı. Olumsuz olay meydana gelmedi.

Sonuç: Takviye, objektif ve subjektif kuru göz semptomlarını iyileştirdi.

. 2013 Haz 15;177(12):1338-47.

doi: 10.1093/aje/kws395. 20 Şubat 2013.

7 yaşında çocuk bilişi ve hamilelik sırasında kolin alımı

Caroline E Boeke ¹, Matthew W Gillman , Michael D.Hughes , Sheryl L Rifas-Shiman , Eduardo Villamor , Emily Öken

• PMID: 23425631PMCID: PMC3676149DOI: 1093/aje/kws395

Ücretsiz PMC makalesi

Soyut

Hayvan modelleri, rahim içinde kolin maruziyetinin kolinerjik aktarım ve/veya epigenetik mekanizmalar yoluyla görsel belleği geliştirdiğini göstermektedir. Project Viva’daki (doğu Massachusetts, 1999-2002 – 2008-2011) 895 anne arasında, hamileliğin birinci ve ikinci trimesterleri sırasında kolin, B12 vitamini, betain ve folat alımları ile yavruların görsel hafızası arasındaki ilişkileri tahmin ettik. 7 yaşında Geniş Kapsamlı Bellek ve Öğrenme Değerlendirmesi, İkinci Baskı (WRAML2), Tasarım ve Resim Belleği alt testleri) ve zeka (Kaufman Kısa Zeka Testi, İkinci Baskı (KBIT-2) kullanılarak ölçüldü). Ortalama ikinci trimester alımları kolin için 328 (standart sapma (SD), 63) mg/gün, B12 vitamini için 10.5 (SD, 5.1) µg/gün, betain için 240 (SD, 104) mg/gün ve 1.268 ( SD, 381) folat için µg/gün. Ortalama 7 yaş test puanları WRAML 2 Tasarım ve Resim Belleği alt testlerinde 17.2 (SD, 4.4) puan, sözel KBIT-2’de 114,3 (SD, 13.9) puan ve sözel olmayan KBIT-‘de 107.8 (SD, 16.5) puandı. 2. Anne özelliklerini, diğer besin maddelerini ve çocuğun yaşını ve cinsiyetini ayarlayan bir modelde, ikinci trimester kolin alımının üst çeyreği, alttan 1,4 puan daha yüksek olan bir çocuk WRAML2 puanı ile ilişkilendirilmiştir (%95 güven aralığı: 0,5, 2,4). çeyrek (P-trend = 0,003). İlk trimester alımı için sonuçlar aynı yöndeydi ancak daha zayıftı. Diğer besinlerin alımı, uygulanan bilişsel testler ile ilişkili değildi. Daha yüksek gestasyonel kolin alımı, 7 yaşında orta derecede daha iyi çocuk görsel hafızası ile ilişkilendirildi.

. 2021 Eylül;141:50-56.

doi: 10.1016/j.jpsychires.2021.06.037. Epub 2021 Haziran 18.

4 yaşındaki çocukların Wechsler Okul Öncesi ve Birincil Zeka Ölçeği-IV üzerindeki performansına annenin doğum öncesi kolin ve inflamasyon etkileri

Sharon K Avcı ¹, M Camille Hoffman ², Angelo D’Alessandro ³, Victoria K Walker ⁴, Madeline Balser ⁴, Kathleen Noonan ⁴, Amanda J Hukuku ⁵, Robert Freedman ⁴

• PMID: 34174557PMCID: PMC8364874 (şu adreste mevcuttur: 2022-09-01)DOI: 1016/j.jpsychires.2021.06.037

Soyut

Enfeksiyon, obezite, depresyon ve olumsuz çocukluk deneyimlerinden kaynaklanan maternal gebelik iltihabı, yavruların bilişsel gelişimini olumsuz etkiler. Kolin, fetal beyin gelişiminde önemli bir besindir. Daha yüksek maternal plazma kolin konsantrasyonlarının, inflamasyon varlığında yavru bilişi, özellikle işlem hızı ile pozitif bir ilişkisi olup olmadığını araştırdık. Kırk sekiz çocuk 4 yaşında değerlendirildi. Wechsler Okul Öncesi ve İlköğretim Zeka Ölçeklerinde İşleme Hızı Bileşik Puanı başlıca sonuçtu. Maternal C-reaktif protein (CRP), bir inflamasyon belirteci ve kolin plazma konsantrasyonu 16. gebelik haftasında ölçülmüştür. Kolin konsantrasyonları >7.07μM daha düşük seviyelerle karşılaştırıldı. Kolin düzeyi düşük olan anneler daha fazla depresyon ve stres bildirdiler. Kolin düzeyi yüksek annelerin yenidoğanlarında baş çevresi daha büyüktü. Maternal CRP ile yapılan analizlerde, daha yüksek maternal kolin, her iki cinsiyet için daha yüksek yavru İşleme Hızı Bileşik Puanları ile ilişkilendirildi. Erkekler için, daha yüksek maternal kolin, maternal CRP’nin İşleme Hızı üzerindeki negatif ilişkisi ile rekabet etti. Daha yüksek İşleme Hızı, çocuğun davranış derecelendirmeleriyle ilişkiliydi, Çocuk Davranışı Kontrol Listesinde daha az Geri Çekilmiş Sorunlar 4 yaşında 1 ½-5 yaş ve daha yüksek Bebek Davranış Anketi Yönlendirme/Düzenleme 3 aylıkken kalıcı gelişimsel etkilerle tutarlıydı. Daha yüksek işlem hızı ve sosyal geri çekilmedeki sorunların azalması, doğum öncesi maternal kolin ile pozitif olarak ilişkilidir. Hem daha düşük işlem hızı hem de sosyal geri çekilme sorunları, daha sonraki zihinsel zorlukların habercisidir. Hamilelikte kolin takviyesi, yavruların biliş ve davranışlarındaki sorunlara katkıda bulunan anne iltihabının etkilerini azaltabilir.

. 2018 Şubat 22; 2018: 1862462.

doi: 10.1155 / 2018/1862462. eCollection 2018.

Yaban Mersini Antosiyaninlerinin Yüksek Glikoz Kaynaklı İnsan Retinal Kapiller Endotel Hücreleri Üzerindeki Antioksidan ve Antiinflamatuvar Etkileri

Wuyang Huang ^1 2, Zheng Yan ¹, Dajing Li ¹, Yanhong Ma ¹, Jianzhong Zhou ¹, Zhongquan Sui ³

Öz

Yaban mersini, göz sağlığına fayda sağlayan bol miktarda antosiyanin içerir. Bu çalışmanın amacı, yaban mersini antosiyanin özütünün (BAE) ve onun baskın bileşenleri olan malvidin (Mv), malvidin-3-glukozit (Mv-3-glc) ve malvidin-3-galaktosidin (Mv) koruyucu fonksiyonel rolünü araştırmaktı. -3-gal), insan retina kapiller endotel hücrelerinde (HRCEC’ler) yüksek glukoz- (HG-) indüklü hasara neden oldu. Sonuçlar, BAE, Mv, Mv-3-glc ve Mv-3-gal’in hücre canlılığını arttırdığını gösterdi ( 24 saatte HG grubuna karşı P <0.05); reaktif oksijen türlerini azalttı (ROS, P <0.01, HG grubuna karşı hem 24 hem de 48 saatte); ve katalaz (CAT) ve süperoksit dismutazın (SOD) ( PHem 24 hem de 48 saatte HG grubuna karşı <0.05). Mv, hem 24 hem de 48 saatte HG ile indüklenen Nox4 ekspresyonunu büyük ölçüde inhibe ederken ( P <0.05), BAE ve Mv-3-gal, Nox4’ü yalnızca 48 saatte aşağı regüle etti ( P <0.05). Mv, Mv-3-glc ve Mv-3-gal de nitrik oksit (NO) seviyelerini değiştirdi ( P <0.05). BAE ve Mv-3-glc ayrıca vasküler endotel hücre büyüme faktörü (VEGF) seviyesini düşürerek ve Akt yolunu inhibe ederek anjiyogenezi etkiledi ( P <0.05). Ayrıca, Mv ve Mv-3-glc, HG ile indüklenen hücreler arası adhezyon molekülü-1 (ICAM-1, P <0.001) ve nükleer faktör-kappa B’yi (NF- κ B) ( P<0.05). Yaban mersini antosiyaninlerinin, diyabetik retinopatiyi önlemek için nutrasötiklerin geliştirilmesi için umut verici moleküller olabilecek antioksidan ve antiinflamatuar mekanizmalar yoluyla HRCEC’leri koruduğunu gösterdi.

. 2020; 26 (42): 5468-5487.

doi: 10.2174 / 1381612826666200826164322.

Diyabetik Nöropatinin Tedavisinde Potansiyel Terapötik Ajanlar Olarak Flavonoidler

Ankita Sood ¹, Bimlesh Kumar ¹, Sachin Kumar Singh ¹, Pankaj Prashar ¹, Anamika Gautam ¹, Monica Gulati ¹, Narendra Kumar Pandey ¹, Indu Melkani ¹, Ankit Awasthi ¹, Subhini A Saraf ², Giovani Vidari ³, Mehmet Özdemir ⁴, Faiq Hama Saeed Hussain ⁵, Esra Tarık Enver ⁶, Muath Sheet Mohammed Ameen ⁶, Saurabh Gupta ⁷, Omji Porwal ⁶

Üyelikler genişlet

• PMID: 32851955
• DOI: 2174 / 1381612826666200826164322

Öz

Flavonoidler, bitkilerde geniş çapta dağılan ikincil metabolitlerdir. Bu fenolik bileşikler, yapılarına göre çeşitli alt gruplara ayrılır: flavonlar, flavonoller, izoflavonlar, flavanonlar ve antosiyaninler. Antioksidan, antiinflamatuar, antikanser, antimikrobiyal, antidiyabetik ve antialerjik gibi çeşitli farmakolojik eylemleri gerçekleştirdikleri bilinmektedir. Diyabet, çeşitli biyokimyasal yolları etkileyen ve nöropati, retinopati, nefropati gibi ikincil komplikasyonlara yol açan kronik ilerleyici bir metabolik bozukluktur. ve kardiyomiyopati. Bunlar arasında, diyabetik nöropatinin yönetimi, hekimler ve farmasötik endüstrileri için en büyük zorluklardan biridir. Doğal olarak oluşan flavonoidler, antioksidan özelliklerinden dolayı diyabet ve bununla ilgili komplikasyonların tedavisinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Ayrıca flavonoidler, oksidatif stresin azalması, glikojenolizde azalma, glikoz kullanımının artması, ileri glikasyon son ürünlerinin oluşumunda azalma ve α-glukozidaz enziminin inhibisyonu gibi diyabetik nöropatinin ilerlemesinde rol oynayan çeşitli yolları inhibe eder. Bu derleme, nöropatik ağrının tedavisinde flavonoidlerin terapötik perspektiflerine ilişkin güncel güncellemeleri içermektedir. Bu el yazması, nöropatik ağrının patolojik yönlerini, flavonoidlerin kimyasını ve bunların, tek başına veya diğer terapötik ajanlarla kombinasyon halinde preklinik çalışmalar yoluyla nöropatik ağrının iyileştirilmesindeki uygulamalarını açıklamaktadır. Ayrıca flavonoidler, oksidatif stresin azalması, glikojenolizde azalma, glikoz kullanımının artması, ileri glikasyon son ürünlerinin oluşumunda azalma ve α-glukozidaz enziminin inhibisyonu gibi diyabetik nöropatinin ilerlemesinde rol oynayan çeşitli yolları inhibe eder.

Boron Reduces Prostate Cancer Risk

Compelling evidence indicates that the trace mineral boron plays an important role in protecting men against deadly prostate cancer by selectively killing prostate cancer cells while leaving healthy cells unharmed. Adequate boron levels are associated with a 64% reduced risk of prostate cancer as well as a reduction in PSA levels.

Compelling evidence is accumulating that the trace mineral boron plays an important role in protecting men against deadly prostate cancer.1-3

As men grow older, their risk for prostate cancer skyrockets and metastasis outside the prostate is “uniformly lethal.”1

Fortunately, eye-opening studies demonstrate that boron has been found to selectively kill prostate cancer cells while leaving healthy cells unharmed.2,4 In addition, boron has been found to lower PSA1—which was previously believed to be only a marker for prostate cancer. More recent research shows that elevated PSA is a causative factor in prostate cancer progression.1

Adequate boron levels are associated with a 64% reduced risk of prostate cancer,3 but obtaining protective levels of boron from food alone is difficult.5 This means that supplementation with low-cost boron could be a lifesaver for aging males at risk for prostate cancer, in addition to other health benefits provided by this vital mineral.

Preferentially Targets Prostate Cancer Cells

The idea that supplemental use of boron might reduce the risk of prostate cancer was first brought to the attention of scientists following a 2001 study on dietary patterns of prostate cancer patients as reported long ago in Life Extension magazine.

This study compared the diets of 76 prostate cancer patients with those of 7,651 men without cancer. Researchers found that men who ingested the greatest amount of boron from their diets were 64% less likely to develop prostate cancer than those who consumed the least.

Interestingly, while there was a significant decrease in cancer risk in the group that consumed the most boron, those in the highest intake group only consumed 2.5 additional servings of fruit and one additional serving of nuts per day compared to those in the lowest boron intake group.3

A subsequent study confirmed these findings. For the study, the researchers compared the dietary boron intake of 95 prostate cancer patients with that of 8,720 healthy male controls. Researchers controlled for age, race, education, smoking, body mass index, dietary caloric intake, and alcohol consumption. They found that men with the highest boron intake showed a 54% lower risk of prostate cancer compared to those with the lowest intake.6 In addition, they noted that increased dietary boron intake was associated with a decreased risk of prostate cancer in a dose-response manner.

These findings not only underscored the remarkable, broad-spectrum health benefits associated with consuming fruits, but also suggested that boron in particular may be responsible for some of these protective benefits.

Encouraged by these epidemiological findings showing a connection between dietary intake of boron and reduced risk for prostate cancer, scientists set out to determine if supplementing with boron could protect against prostate cancer. Initial animal studies indicate that the answer is yes.

In a validated animal model of prostate cancer, researchers found that oral administration of various concentrations of a boron-containing solution substantially decreased tumor size. It also lowered levels of prostate-specific antigen or PSA—the most abundant protein synthesized in the prostate gland—suggesting a possible mechanism for these anticancer effects.7

In this animal model, researchers orally administered various concentrations of a boron-containing solution to test subjects and found that this resulted in decreases in prostate tumor size by 25% to 38%. Remarkably, PSA levels dropped by an astounding 86% to 89% in the animals that received boron.7

These findings suggested that supplemental boron may have both preventive and therapeutic effects—helping both to shrink prostate tumors and to decrease levels of PSA.

References

1. LeBeau AM, Kostova M, Craik CS, Denmeade SR. Prostate-specific antigen: an overlooked candidate for the targeted treatment and selective imaging of prostate cancer. Biol Chem. 2010 Apr;391(4):333-43.
2. Korkmaz M, Avci CB, Gunduz C, Aygunes D, Erbaykent-Tepedelen B. Disodium pentaborate decahydrate (DPD) induced apoptosis by decreasing hTERT enzyme activity and disrupting F-actin organization of prostate cancer cells. Tumour Biol. 2014 Feb;35(2):1531-8.
3. Zhang Z-F, Winton MI, Rainey C, et al. Boron is associated with decreased risk of human prostate cancer. FASEB J. 2001;15:A1089.
4. Barranco WT, Eckhert CD. Boric acid inhibits human prostate cancer cell proliferation. Cancer Lett. 2004 Dec 8;216(1):21-9.
5. Schaafsma A, de Vries PJ, Saris WH. Delay of natural bone loss by higher intakes of specific minerals and vitamins. Crit Rev Food Sci Nutr. 2001 May;41(4):225-49.
6. Cui Y, Winton MI, Zhang ZF, et al. Dietary boron intake and prostate cancer risk. Oncol Rep. 2004 Apr;11(4):887-92.
7. Gallardo-Williams MT, Chapin RE, King PE, et al. Boron supplementation inhibits the growth and local expression of IGF-1 in human prostate adenocarcinoma (LNCaP) tumors in nude mice. Toxicol Pathol. 2004 Jan-Feb;32(1):73-8.
8. Webber MM, Waghray A, Bello D. Prostate-specific antigen, a serine protease, facilitates human prostate cancer cell invasion. Clin Cancer Res. 1995 Oct;1(10):1089-94.
9. Gallardo-Williams MT, Maronpot RR, Wine RN, et al. Inhibition of the enzymatic activity of prostate-specific antigen by boric acid and 3-nitrophenyl boronic acid. Prostate. 2003 Jan 1;54(1):44-9.
10. Cohen P, Graves HC, Peehl DM, et al. Prostate-specific antigen (PSA) is an insulin-like growth factor binding protein-3 protease found in seminal plasma. J Clin Endocrinol Metab. 1992 Oct;75(4):1046-53.
11. Cohen P, Peehl DM, Graves HC, et al. Biological effects of prostate specific antigen as an insulin-like growth factor binding protein-3 protease. J Endocrinol. 1994 Sep;142(3):407-15.
12. Henderson K, Stella SL, Kobylewski S, Eckhert CD. Receptor activated Ca(2+) release is inhibited by boric acid in prostate cancer cells. PLOS One. 2009;4(6):e6009.
13. Chang SS. Overview of prostate-specific membrane antigen. Rev Urol. 2004;6(Suppl 10):S13-8.
14. El-Zaria ME, Genady AR, Janzen N, Petlura CI, Beckford VDR, Valliant JF. Preparation and evaluation of carborane-derived inhibitors of prostate specific membrane antigen (PSMA). Dalton Trans. 2014 Apr 7;43(13):4950-61.
15. Tombal B, Lecouvet F. Modern detection of prostate cancer’s bone metastasis: Is the bone scan era over? Adv Urol. 2012;2012:893193.
16. Available at: http://www.turner-white.com/memberfile.php?pubcode=hp_nov04_bone.pdf. Accessed August 23, 2015.
17. Jimenez-Andrade JM, Mantyh WG, Bloom AP, Ferng AS, Geffre CP, Mantyh PW. Bone cancer pain. Ann N Y Acad Sci. 2010 Jun;1198:173-81.
18. Miggiano GA, Gagliardi L. Diet, nutrition and bone health. Clin Ter. 2005 Jan-Apr;156(1-2):47-56.Nielsen FH, Hunt CD, Mullen LM, Hunt JR. Effect of dietary boron on mineral, estrogen, and testosterone metabolism in postmenopausal women. FASEB J. 1987 Nov;1(5):394-7.
19. Nielsen FH, Hunt CD, Mullen LM, Hunt JR. Effect of dietary boron on mineral, estrogen, and testosterone metabolism in postmenopausal women. FASEB J. 1987 Nov;1(5):394-7.
20. Hegsted M, Keenan MJ, Siver F, Wozniak P. Effect of boron on vitamin D deficient rats. Biol Trace Elem Res. 1991 Mar;28(3):243-55.
21. Scorei ID, Scorei RI. Calcium fructoborate helps control inflammation associated with diminished bone health. Biol Trace Elem Res. 2013 Dec;155(3):315-21.
22. Available at: http://www.cdc.gov/nchs/fastats/arthritis.htm. Accessed August 23, 2015.
23. Naghii MR, Mofid M, Asgari AR, Hedayati M, Daneshpour MS. Comparative effects of daily and weekly boron supplementation on plasma steroid hormones and proinflammatory cytokines. J Trace Elem Med Biol. 2011 Jan;25(1):54-8.
24. Hunt CD, Idso JP. Dietary boron as a physiological regulator of the normal inflammatory response: A review and current research progress. J Trace Elem Exp Med. 1999 Jul 19;12(3):221-33.
25. Travers RL, Rennie GC, Newnham RE: Boron and arthritis: the result of a double-blind pilot study. J Nutr Environ Med. 1990;1(2):127-32.
26. Helliwell TR, Kelly SA, Walsh HP, et al. Elemental analysis of femoral bone from patients with fractured neck of femur or osteoarthrosis. Bone. 1996 Feb;18(2):151-7.
27. Hall IH, Rajendran KG, Chen SY, et al. Anti-inflammatory activity of amine-carboxyboranes in rodents. Arch Pharm (Weinheim). 1995 Jan;328(1):39-44.
28. Rajendran KG, Chen SY, Sood A, Spielvogel BF, Hall IH. The anti-osteoporotic activity of amine-carboxyboranes in rodents. Biomed Pharmacother. 1995;49(3):131-40.
29. Hall IH, Starnes CO, McPhail AT, et al. Anti-inflammatory activity of amine cyanoboranes, amine carboxyboranes, and related compounds. J Pharm Sci . 1980 Sep;69(9):1025-9.
30. Newnham RE. Essentiality of boron for healthy bones and joints. Environ Health Perspect. 1994 Nov;102 Suppl 7:83-5.
31. Available at: http://www.cdc.gov/cancer/prostate/statistics/index.htm. Accessed August 23, 2015.
32. Available at: http://www.cdc.gov/cancer/dcpc/data/men.htm. Accessed August 23, 2015.
33. Available at: http://www.cdc.gov/cancer/prostate/index.htm. Accessed August 23, 2015.
34. Available at: http://www.cdc.gov/cancer/prostate/basic_info/symptoms.htm. Accessed August 23, 2015.
35. Available at: http://www.greenfacts.org/en/boron/toolboxes/2.htm. Accessed August 23, 2015.
36. Available at: http://hypertextbook.com/facts/2009/aliciamcgeachy.shtml. Accessed August 23, 2015.
37. Rainey C, Nyquist L. Multicountry estimation of dietary boron intake. Biological trace element research. Winter 1998;66(1-3):79-86.
38. Available at: http://www.cancer.gov/types/prostate/hp/prostate-prevention-pdq#section/all. Accessed 8/20/2015.

39. Holund B. Latent prostatic cancer in a consecutive autopsy series. Scand J Urol Nephrol. 1980;14(1):29-35.
40. Sakr WA, Haas GP, Cassin BF et al. The frequency of carcinoma and intraepithelial neoplasia of the prostate in young male patients. J Urol. 1993 Aug;150(2 Pt 1):379-85.